Doedelzakken in de Balkan, Jazz meets Slauerhoff op een oriëntaalse trip: klein en wendbaar laveert de Bende van Drie tussen muzikale stromen als jazz, tango, kwela, volksmuziek en meer. De bezetting van contrabas, saxofoon en accordeon maakt vele stijlen en kruisbestuivingen mogelijk. De Bende proeft, citeert, combineert en verwijst zonder daarbij in clichés te vervallen. Dit gebeurt aan de hand van voornamelijk eigen thema's met hier en daar kunstig geïntegreerd jatwerk. Ooit als straatband begonnen houdt de Bende van een directe lijn naar het publiek: uit het hart gespeelde muziek met een grote liefde voor improvisatie.

Onno van Swigchem - saxofoons

Pieter Jan Cramer van den Bogaart – accordeon
Dion Nijland – contrabas

De Bende van Drie is met de bezetting van contrabas, accordeon en saxofoon uniek voor de Nederlandse jazz- en wereldmuziekscene. Ze is niet te vergelijken met andere groepen en tegelijk een representant van de Nederlandse improvisatietraditie. De spelers spelen/speelden onder meer met Corrie van Binsbergen, Tetzepi, Talking Cows, Dimami, Vera Vingerhoeds, Wieck Heymans en Paul Stocker.
 De Bende van Drie is geen eendagsvlieg: de band ontwikkelt zich door de jaren heen en bracht in 2008 de goed ontvangen en lovend gerecenseerde cd ‘Stromen’ uit (zie de quotes hierboven en recensies op onze site). De Bende van Drie laat op ‘Traces of Tides’ haar eigenzinnigheid horen. Het drietal toont body en swing en zet een krachtige, droefzoete sfeer neer met een amalgaam van grenzeloos volksmuziekrepertoire en jazzimprovisaties.

De Bende van Drie speelde op het VPRO Jazzfestival Jazz op het Dak, de Groningse Jazzfietstour en op jazz en wereldmuziekpodia, maar ook op bijzondere locaties als het Orgelpark en het Tongenfestival.
In 2008 was de Bende van Drie op tournee in Turkije en speelde in Gaziantep, Mardin en Istanbul.